Terapia wisceralna jest holistyczną, łagodną metodą leczenia manualnego różnych schorzeń ludzkiego organizmu. Opiera się na powiązaniach między narządami wewnętrznymi a układem mięśniowo-szkieletowym.
Narządy wewnętrzne poprzez swoje położenie oraz przyczepy do układu mięśniowo-szkieletowego posiadają liczne połączenia z kręgosłupem, klatką piersiową, obręczą barkową, miednicą, mięśniami i powięziami.
Ponadto trzewia są w ciągłym ruchu. Prawie każdy narząd otoczony jest cienką, gładką błoną produkującą płyn, dzięki czemu narządy mogą swobodnie ślizgać się między sobą oraz względem układu mięśniowo-szkieletowego. Przyczyną tego ruchu organów są postawa i ruchy ciała, napięcia mięśni oraz zmiana położenia przepony w czasie oddychania.
Zdrowie, rozumiane jako stan równowagi wewnętrznej organizmu (homeostaza) zależy od wielu czynników. Jednym z nich jest wolna od napięć i ograniczeń wzajemna relacja między narządami wewnętrznymi a układem mięśniowo-szkieletowym w czasie różnorodnych ruchów ciała.
Ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej występuje u wielu osób. Niektóre badania wykazały związek pomiędzy bólami dolnej części pleców a nietrzymaniem moczu, bliznami po operacjach brzucha, dysfunkcjami przewodu pokarmowego oraz zaburzeniami oddechowymi.
Jak to wytłumaczyć? Narządy wewnętrzne jamy brzusznej umocowane są do okolicy lędźwiowej więzadłami. Kiedy organy tracą swobodę ruchu lub sklejają się, więzadła te ulegają naprężeniu i wywołuje to ból tej części pleców gdzie są umocowane. Najczęściej przyczynia się do tego stres, niewłaściwa dieta, zła postawa, zabiegi operacyjne, dolegliwości mięśniowo-szkieletowe, stany zapalne tkanek i narządów wewnętrznych.
Również wszystkie narządy wewnętrzne nieustannie przemieszczają się pod wpływem ruchów oddechowych. Na przykład nerki w czasie jednego wdechu i wydechu przesuwają się po mięśniu lędźwiowym i czworobocznym lędźwi w górę i w dół, nawet do 4 cm. Jest to ponad 20 tys. ruchów dziennie. Ograniczenie ruchomości nerek może skutkować bólami pleców, jak i powodować poważne zaburzenia ich pracy.
Tak jak unieruchomienie nogi gipsem powoduje sztywność mięśni i wiele innych skutków ubocznych, w taki sam sposób ograniczenie ruchomości narządu wewnętrznego może prowadzić do jego wielu dysfunkcji.

Terapeuta wisceralny jest odpowiednio przeszkolony by znaleźć miejsca napięć i ograniczeń ruchomości narządów wewnętrznych. Przy pomocy delikatnych technik manualnych zmniejsza się napięcia i poprawia możliwość swobodnego przemieszczenia się trzewi. Wpływa to na złagodzenie lub ustąpienie bólu oraz poprawę funkcji narządów wewnętrznych. W miejscach mobilizowanych poprawia się unerwienie, przepływ krwi oraz limfy co wpływa na właściwe odżywienie narządu.
Obszary, w których terapia wisceralna sprawdza się najlepiej: